تکامل لیوان کاغذی در چهار مرحله آشکار شده است:

لیوان های کاغذی مخروطی/ پلیسه دار: اولین لیوان های کاغذی مخروطی شکل و دست ساز بودند. آنها توسط چسب به هم چسبیده بودند، مستعد جدا شدن بودند و نیاز به استفاده فوری داشتند. بعداً لیوان های کاغذی چین دار معرفی شدند. افزودن چین‌ها به دیواره‌های جانبی استحکام و دوام ساختاری را افزایش داد. با این حال، الگوهای چاپ روی این سطوح چین دار مشکل بود و نتایجی کمتر از حد مطلوب را به همراه داشت.

لیوان‌های کاغذی با روکش موم: در سال 1932، اولین لیوان کاغذی با دو تکه -واکس- روکش شده معرفی شد. سطح صاف آن امکان چاپ الگوهای نفیس را فراهم می کند و در نتیجه جذابیت تبلیغاتی را افزایش می دهد. پوشش موم چندین هدف را انجام می داد: از تماس مستقیم بین نوشیدنی و کاغذ جلوگیری می کرد، از چسب برای بهبود دوام محافظت می کرد و ضخامت دیواره جانبی را افزایش می داد-که به طور قابل توجهی استحکام فنجان را افزایش می داد. این امر باعث کاهش مصرف کاغذ در تولید لیوان های محکم شد و در نتیجه هزینه های تولید را کاهش داد. در حالی که فنجان‌های با روکش موم استاندارد نوشیدنی‌های سرد شد، همچنین تقاضا برای یک ظرف مناسب برای نوشیدنی‌های گرم وجود داشت. با این حال، نوشیدنی‌های داغ باعث ذوب شدن لایه موم داخلی و جدا شدن درزهای چسبنده می‌شوند که باعث می‌شود فنجان‌های استاندارد{11}روکش شده برای مایعات داغ نامناسب باشند.

لیوان‌های کاغذی-دو جداره-راست: برای گسترش دامنه کاربردها، لیوان‌های کاغذی-دو جداره-راست در سال 1940 عرضه شدند. این لیوان‌ها نه تنها قابل حمل بودند، بلکه برای نوشیدنی‌های گرم نیز مناسب بودند. سازندگان متعاقباً از یک پوشش لاتکس برای پوشاندن "طعم مقوا" کاغذ و بهبود بیشتر مقاومت در برابر نشت استفاده کردند. فنجان‌های تک لایه-واکس-روکش شده با لاتکس به طور گسترده برای قهوه داغ در دستگاه‌های فروش خودکار-استفاده می‌شوند.

پلی اتیلن{0}}لیوان های کاغذی پوشش داده شده: شرکت های مواد غذایی شروع به پوشاندن مقوا با پلی اتیلن کردند تا خاصیت مانع و مهر و موم بسته بندی های کاغذی را افزایش دهند. از آنجایی که پلی اتیلن نقطه ذوب بسیار بالاتری نسبت به موم دارد، این نوع جدید فنجان نوشیدنی برای نوشیدنی های گرم ایده آل بود و به طور موثر مشکلات کیفیت ناشی از ذوب مواد پوشش را حل می کرد. در عین حال، پوشش های پلی اتیلن صاف تر از پوشش های مومی اصلی هستند و ظاهر لیوان های کاغذی را بهبود می بخشند. علاوه بر این، روش پردازش ارزان تر و سریعتر از پوشش لاتکس است.